1.Нақоши кардани хобҳо:

Ҳаргоҳ хоби тарсноки кудак шуморо озор медиҳад аз ӯ бихоҳед ончиро ки дар хоб дида астро ба тасвир бикашад. Сипас бигузоред тамоми чизҳоеро ки дар нақошиаш кашида барои шумо тавзеҳ диҳад. Пои ҳарфҳои кудакаон биншинед то дар бораи ончи ки аз ӯ тарсида аст ё саҳнаи тарсноке ки дар хоб дида аст дақиқан тавзеҳ диҳад. Бо ин равиш ба тадриҷ талхи он хобро аз ӯ бигиред. Вақте кудак дар равшанои рӯз хоб бади худро таъриф мекунад ваҳшат ва ҳароси он кобус ранг мебозад ва аз байн меравад. Ҳамчунин кудак метавонад хобҳои зебои худро ҳам ба тасвир бикашад. Ба кумаки тарсими хобҳои зебо, бачча метавонад хоби худро баст диҳад ва шумо ҳам бадин тартиб метавонед аз рӯи ин руъёҳои зебо дар шабҳои оянда қиссаҳои хубе барои ӯ нақл кунед.

2.Ҳисоб кардани гусфандон:

Садоҳо ё тасвирҳои зеҳние ки ба сурати якнавохт дар зеҳн мурур мешаванд таъсири хобовар доранд. Шумо метавонед барои кудакатон аз равиши маъруфи шумурдани гусфандон истифода кунед. Лозим нест ки фарзанди шумо ҳатман гусфандонеро тасаввур кунад ки дар зеҳни худ ба онҳо иҷозаи убур медиҳад. Аз тарафе набояд онҳоро бишуморад чун ин ба маънии талош ва заҳмате аст, ки кудаки шуморо маҷбур ба бедор мондан намекунад. Ба фарзандонатон бигуяд барраҳои ноз, баччаи гурабҳо ё парвонаҳои рангорангро таҷассум кунад ки дар сафи тулони солона солона аз муқобили чашмони ӯ убур мекунад.

3.Пурхури каме пеш аз хоб метавонад боиси ба мушкилои фаровоне дар хобидан ба хусус дар нимаи шаб шавад.

Беҳтар аст ки кудак ҳудуди ду соат пеш аз хоб ба ҳамроҳи дигар аъзои хонавода шомашро бихурад ва пеш аз хобидан низ ба андозаи кофи об бихурад, ҳамчунин ба ҳоҷатхона (туалет) биравад то нимаи шаб маҷбур набошад ба ин хотир дубора аз хоб бархезад.

4.Рангҳо бар равон ва саломати инсонҳо таъсири басазое доранд.

Дар интихоби ранги курпача ва таксариҳои кудак ин нуктаро ҳатман дар назар дошта бошед. Усулан дар ин маврид набояд аз рангҳои муҳаррик ва тунд истифода кард. Рангҳои бисёр тира, қаҳваи, сиёҳ, обии тира бештар таъсир тарснок ва ваҳшатангез дорад ва дар кудак иҷоди хавф мекунанд. Писарони майда аз курпачаҳо ва руботаксариҳое ки тарҳои гул ва асбоб бози ё ҳайвонот бомаза ва мултфилмҳо руи онҳо нақоши шуда бошад, бисёр хушашон меояд. Бинобар ин метавонед фазои атрофи маҳалли хоби кудакро аз вуҷуди ашёе бо рангҳои тунду барроқ ва дурахшон хилват кунед. Як муҳити сода ва ори аз танаввуъи зиёд, ҳамроҳ бо оромиш, метавонад беҳтарин мавқеият барои хоби кудак бошад.

5.На танҳо эҳсоси оромиш ва роҳати, балки эҳсоси ноамни низ ба кудакон интиқол меёбад.

Саъй кунед дар ҳангоми зуд зуд ба бачча сар бизанед. Ин кор сабаби музоҳимат барои кудак мешавад ва ӯ фирк мекунад ки шумо аз дасташ нороҳат ё асабони ҳастед ва дар натиҷа мураттаб аз хоб бедор мешавад.

6.Дар зимистонҳо утоқи хоб баччаҳоро пеш аз ҳадди гарму ҳавои онро хелел хушк накунед. Чанд соат пеш аз хоб, ҳар чи асбоби гарми астро хомуш кунед ва ҳавои утоқро тоза кунед. Ҳавои утоқи хоб бояд аз 18 дараҷа боло набошад.

7.Кудакро ҳатман дар рахтихоб худаш бихобонед.

Дар мавориде ки бачча бемор мешавад ё ба хотири як хоби тарсноке нимаи шаб аз хоб мепарад ва даигар хобаш намебард метавонед ӯро истисноан пеши худатон бихобонед.

8.Хуроки солим метавонад таъсири ба сазое дар хоби роҳати ӯ дошта бошад.

Камбуди оҳан дар бадан метавонад дар бадхоби кудак муассир бошад. Аз онҷое ки кудак дар синини рушд қарор дорад барномаи хуроки фарзандонро бояд тавре танзим кунед, ки витаминҳо ва маводи маъдани ба мизони кофи дар он вуҷуд дошта бошад. Барои ин манзур метавонед аз гушт, сабзи, мева ё ҳубуботе чун нахуд ва лубиён ки саршор аз оҳан ҳастанд истифода кунед. Аммо гушт ва моҳи беҳтар аст, чун оҳани мавҷуд дар он сареътар ҷазби бадан мешавад.

9.Ҳангоми наздик шудан вақти хоб, ба ороми ба кудак бигуед бози дигар бас аст ва бояд зудтар ба ҷои хобаш биравад.

Сипас дасташро бигиред ва ӯро дар дандонҳояшро шустан, пушидани либос, шаб ба хайр гуфтанд ба аъзои хонавода ва арусакҳояш ҳамроҳи кунед. Ва дар ниҳоят, пеш аз хоб барояш қисса биугед.

10.Нигоҳи мусбат ба зуди ки дар пеш аст, таъсири басазое дар хуб хобидан дорад.

Кудакро дар ҷараёни барномаҳо ва тафриҳоте ки қарор аст фардо бо ҳамдигар анҷом диҳед бигузоред. Ин тафриҳот метавонд шомили парк рафтан, ё дидори дустон ва ошноён бошад. Зимнан аз додани ваъдаҳои пуче ки дар ӯ таъсири манфи мегузоранд парҳез кунед.

Добавить комментарий

Защитный код
Обновить

@2020 - tojikon.org. Ҳамаи ҳуқуқҳо маҳфузанд. Истифодаи матлабҳо бо зикри манбаъ иҷозат аст!
Дар Сама тарроҳӣ шудааст