Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон

          Иди Қурбон ҷилвае аз тақарруб, фидокорӣ ва таслим

          Вожа ва калимаи “ид” дар луғат ба маънои “бозгаштан” мабошад ва дар истилоҳ ба маънои бозгаштан ба сӯи Худованди Мутаол аст.

          Қурбонии ҳазрати Иброҳим (а)

Ҳазрати Иброҳим (а) аз ҷониби Худованди Мутаол тастур дода шуд, ки фарзанди азизу дилбандаш ҳазтари Исмоил (а) ро қурбонӣ кунад. Ҳангоме ки ҳазрати Иброҳим (а) фармони иллоҳиро ба фарзандаш расонид, ҳазтари Исмоил (а) гуфт: Исмоил (а) гуфт: Падарҷон, ҳар чи дастур дода шудаӣ анҷом бидеҳ, ба хости Худо маро аз сабркунандагон хоҳӣ ёфт. Исмоил (а) даст дар дасти падар дар саҳрои Мино ба сӯи қурбонгоҳ мерафт ва хушҳол буд аз ин ки Худованд барои ин қурбонӣ ӯро баргузидааст. Вақте лаҳзаи иҷори фаро расид, Иброҳим (а) пешонии фарзандро бар хок ниҳод. Сипас кордро бар гӯлӯи фарзанд гузошт ва бо қудрат ба ҳаракат даровард, аммо корди буранд ва тез дар гӯлӯи фарзанд камтарин асаре нагузошт, ҳазрати Иброҳим (а) дар ҳайрат фуру рафт ва бори дигар кордро ба ҳаракат даровард, аммо нидо омад: Эй Иброҳим, ту аз ин имтиҳон пирузу сарбаланд берун омадӣ, пас дӯстии Худованд муборакат бод.

          Иди Қурбон ҷилваи тақарруби илоҳӣ

          Иди Қурбон мазҳар ва ҷилваи тааббуду бандагӣ, тақаррубу наздикӣ ва таслими иброҳимиён аст, замони қурб ва наздикии мусалмонон ба Худованди Мутаол дар сояи убудияту бандагии иллоҳӣ. Иди Қурбон мавсими қурбонӣ кардани азизҳо ва чизҳои бо арзиш ба даргоҳи “азизтарин”, яъне Худованди Мутаол аст.

          Ҳар касе битавонад ризояти худро фидои ризояти ҳазрати Ҳақ кунад, аз хостаи дили хеш дар роҳи ирода ва хости Худо чашм бипушад ва аз доштаҳо ва хостаҳои шахсӣ бигузарад, ба марзи убудияту бандагӣ ва тақаррубу наздикии иллоҳӣ мерасанд.

          “Қурбонӣ” василаи қурб ба Худо ва Иди Қурбон рӯзи тақарруб ва наздикӣ ба Парвардигор аст. Рӯзи озод шудан аз вобастагиҳои шахсӣ ва дунёй дар пегоҳи иродаи иллоҳӣ аст.

          Иди Қурбон мазҳари фидокорӣ ва аз худгузаштагӣ

          Иди Қурбон, иди фидокорӣ, аз худгузаштагӣ, қурбонӣ, ихлос ва ишқ аст. Фидо кардани фарзанди азиз ва дилбанди худ дар роҳи Худо ва имтиҳони иллоҳӣ барои ҳазрати Иброҳим (а) буд, ки аз он муваффақ ва сарбаланд берун омад. Ислом низ хостааст, ки мусалмонон ҳар сол Иди Қурбонро ҷашн бигираенд, то ин аслҳо ва арзишҳои иллоҳиро ҳамеша дар назар дошта бошанд ва ҳамеша барои пайравӣ аз дастуроти Худованди Мутаол ва ба даст овардани ризояти иллоҳӣ омодаи ҳар гуна фидокорӣ ва аз худгузаштагӣ бошанд.

          Иди Қурбон нишонае аз таслими комил дар баробари Худов

          Иди Қурбон бо ёдоварии хотираи ҳазрати Иброҳим ва Исмоил (а), нишона ва санбуле аз таслими маҳз ва комил дар баробари дастуроти иллоҳиро пеши рӯи муъминон ба намоиш мегузорад ва ба мусалмонон меомузад, ки на танҳо бояд фақат бо забон гуфтор, ваҳдонияту ягонагии Худовандро тасдиқ кард, балки бояд бо тамоми вуҷуд ва ҳастии хеш, таслими маҳз ва комили Худо ва ҳақу ҳақиқат бошад.

          Ҳоҷиён низ дар Ҳаҷҷ, тамоми амалҳои Ҳаҷҷро бидуни пурсиш анҷом медиҳанд ва бо ин кор, таслими маҳз ва комили худро дар баробари Худованд эълон медоранд ва бо Иброҳими Халилуллоҳ (а), раҳбари таслимшавандагони маҳз дар баробари дастуроти иллоҳӣ, ҳамроҳ ва ҳамзабон мешаванд.

Add comment

Security code
Refresh

Ҳама ҳуқуқҳо ба сайти тоҷикон ҳифз карда шудаанд
Дар Сама тарроҳӣ шудааст