Please update your Flash Player to view content.
Худои Мутаол мефармояд:
الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ وَ لاَ فُسُوقَ وَلاَ جِدَالَ فِى الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَ تَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيْرَ الْزَّادِ الْتَّقْوى‏ وَاتَّقُونِ يَأُوْلِى الْأَلْبَبِ‏
(Мавсими) ҳаҷ (дар) моҳҳои муайяне (Шаввол, Зи‏лқаъда ва Зи‏лҳиҷҷа) аст. Пас ҳар кас дар ин моҳ‏ҳо фарз‏и ҳаҷро адо кунад, (бидонад, ки) омезиши ҷинсӣ ва гуноҳу ҷидол дар ҳаҷ раво нест ва ҳар кори хайре кунед Худо онро ме‏донад. Ва тӯша бигиред, ки албатта беҳтарин тӯша, парҳезгорӣ аст. Эй хирадмандон, танҳо аз ман парво кунед.
Сураи Бақара, ояти 197

Назари худро ворид кунед

Коди амнияти
Тоза намудани акси амнияти